Ayna'nın kırgınlığı

Sonsuzluğa hapsoldum
Bir aynanın içinde

Herkes, geçiyor karşıma
Kimi ağlıyor, kimi gülüyor
Onunla ağladım
Onunla güldüm

Ağlayana, bir ışık yansıttım
Gülene gerçekleri
Bir dost gibi baktım onlara
Soytarı köşemden
Sultanca

Işık yansıttığım dedi;
laf ebeliği yapma bana.
Gerçekleri gösterdiğim,
kırdı beni.

Bırak kırsın diye söylendi
iç ses.
Sen alıştın kendi kırıklarına tutunmaya

Hayaller kurdum, çıkacaktım
bu çukur aynanın içinden
Bir adım attım ileriye
Gerçeklere çarptım
Ağladım

Oğuzhan YABACI