Artık eskisi gibi gelmiyor bana yaşamak
Hiç uyumak geçmiyor, içimden.
İnsomnia'ya mı açtım gözlerimi?
Sanki,
İçimde ki kelebekler yerini
Akbabalara bıraktı,
Akbabaların darbelerini hissediyorum
Ölü gövdemde.
Sanki bana faydası olmayan gövdem
Onlara yarar sağlayacaktı
Yırtın! Her yerimi gagalayın
Durmayın, ben hakettim bunları
Susmayacaktım hiç bir zaman
Alın bütün acılarımı.
Rahat koklayayım lavinia'yı
Sanırım Majör depresyon sardı bedenimi
Kurtulabilir miyim acaba bu anhedoni den
Karar veremiyorum koklasam mı seni lavinia
Söz verebilecek misin bana kalbime ulaşabileceğine
Senle de bozuşmayalım lavinia
Lavinia şöyle seslendi bana
"Panzehirin bende.
Gel de ulaş gerçek özgürlüğe
Alayım bütün acını sarayım seni kefene"
Sözünü tuttu lavinia
Aldı bütün acılarımı tek dostum lavinia
Oğuzhan YABACI
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder